Ik stond samen met de chauffeur Yanto in museum Kereta Api in Ambarawa.

Met een geregeld transfer gingen wij (mijn ouders en ik) in de zomer van 2004 van Yogyakarta naar Ambarawa naar Museum Kereta Api, waar Europese stoomlocomotieven staan, waarvan ook in Nederland.


Op Twitter kwam ik er achter dat de geschiedenis van het Indonesische spoor toen meestal vroeger bestond uit suikertransport. Vroeger in Indonesië hadden daar veel suikerfabrieken gestaan waardoor er toen per trein suiker werden vervoerd, maar dat was uit de tijd van Nederlands-Indië


Zoals bijvoorbeeld in de stadjes Kediri en in Garum. Daar waren toen vroeger meer suikerfabrieken en suikerplantages. De Nederlanders profiteerden vroeger van hun inkomsten. Het waren ook arbeiders.

Loc 2407 komt uit Nederland en viel toen onder Werkspoor in Amsterdam. Ik stond toen met met gele Ajax shirt aan, is toch Amsterdam hé? 

Er staan ook stoomlocomotieven uit Hongarije, Tjechië, Duitsland, Roemenië en nog meer uit Europese landen. Helaas weet ik uit mijn hoofd niet uit welke landen deze stoomlocomotieven vandaan komen.

We konden met dat grijze ding mee, maar ik vond dat niet zo heel erg fijn, dat we dat toen niet hadden gedaan.

Ze zeiden dat er ook een stoomlocomotief met wagons aankwam. Het wachten was toen daarop.

Na paar uren wachten bleek hij toch te komen tussen al die rijstvelden.

Nou daar staat die dan. We wouden toen mee gaan reizen, maar helaas blijkt dat we niet waren uitgenodigd. Jammer was blijkbar nog comfortabeler dan in dat grijze ding.

Dit is station Yogyakarta. Links van mij liepen er 2 mannen te trainen voor politie of militaire doeleinden, maar dat wisten wij toen niet en bleek ook dat we niet mochten fotograveren eigenlijk. Ik was daar toen met mijn vader in 2004.

Ik stond samen met mijn moeder een trein uit te zoeken voor de Prambanan Ekspres die daar 6 keer op een dag valt. De reistijd van Yogyakarta naar Solo Balapan is gemiddeld een uur, met de taksi doe je daar gemiddeld 2 uur over. De afstand tussn Yogya en Solo is gemiddeld 60 kilometer.

Dit was genome met mijnn neus richting Bandung. Je ziet de treinremise van Yogya.

Voor het station in Yogya, stond daar een flesjeswater verkoper . Mijn vader gaf hem een fooi en ik mocht daar ook staan op de foto.

Ik stond op station Yogya achter 2 treinen voor een fotosessie.

Met mijn moeder samen in de Prambanan Ekspres

We verlaten Yogyakarta. De Argowillis Ekspres bracht ons naar Surabaya. Deze trein had toen 45 minuten vertraging.

Dit is het tracé van station Surabaya Gubeng. Eigenlijk mochten we daar niet komen maar toch hadden wij stiekem een foto gemaakt.

Links de stoptrein naar Sidoarjo en rechts de stoptrein naar Banyuwangi. Allebei zijn het ekonomi treinen dat is 3e klasse. In deze treinen worden buitenlandse toeristen vooral afgeraden om erin te zitten omdat deze treinen vaak propvol zitten en ze zitten daar meestal op het dak.